Kan ons nie maar net vanaand

op die stoep bly sit

en kyk

na die berg se kaart

daar anderkant

Toe die maan oud en geel aan die hemel hang
word nagstilte oop geskeur met die Koningskreet
en die spinnerak vibreer
Insek, voël en dier word een met onrustige skaduwees
hul ruik die dood
eende kuikens kruip dieper onder donsvere in.
Duiker met haar sagte oë, gevul met vrees
laat sak haar kop
angs versprei trillend tot by haar pronk
die uurglas loop leeg,
kosmos trek sy laaste streep
Willoos-slap
spierwit pronk sidder wyl bloed sy bors en bek bevlek.

'n Kartondoos kamer,
'n koerant kombêrs,
dis al wat hy het,
wyl die koue kners.

Ek is nie Skoonlief
van die strokies boek
geen glasskoentjies
om my ridder mee te soek
geen pampoenkoets
om my mee weg te voer
ek het nie ‘n goeie fee
om einas weg te vee
Al wat ek jou kan bied
is my liefde, my lied

Swoe…Swaaai…Rippeldraai!
Swoe…Swaa…Hiepoehaai!
Hiep! Hop! Haroehaai!
Swaai-swaai sag op jou skoppelmaai…

Ma en Pa het alweer gistraand vir mekaar geskree. Dis eintlik meer Pa wat raas want Ma huil net. Hulle dink seker ek kan nie hoor nie, maar as ek my oor teen die kamerdeur hou, hoor ek als. Dis nou al ‘n week wat dit so gaan. Die eerste keer het ek gaan kyk wat aangaan en Pa het my kamer toe gejaag en gese ek moet slaap. Toe was ek bang en ek het nie by die deur geluister nie. Ek kon sien Ma het gehuil want haar wange het geblink en Pa se gesig was rooi soos as hy kwaad is.

Omdat jy ons kinders liefhet
dink ek eerste nou aan jou
Omdat jy ons kinders liefhet
bly ek more reeds by jou
Omdat jy ons kinders liefhet
bly ek ten spyte van jou aan jou getrou
vergeef ek dit wat onvergeeflik heet
deel ek dit wat ek ondeelbaar meet
Omdat jy ons kinders liefhet is jy die mooiste mens
wat ek nog ooit vir myself kon wens!

In die eina-pyn nagte in Hartenbos
met 'n monster wat weier om my maag te los,
terwyl ek rondrol, raak my gedagtes vol
van die liefde vir my kinders wat met my hart rondjol!

Seekoeie ken die kuns om lui te lyk. Dis ‘n feit soos ‘n (see)-koei. Tienstuks van die luiste lui lummels in ‘n kuil naby Onder-Sabie in die Kruger-wildtuin het die inspirasie vir die volgende bosversie verskaf:

Een oefen kliphard om wydbek te gaap,
sy dikvriend lê heeldag en skommel en slaap;
waaraan ly daai luie donders?
Wrintiewaar…..dis hippo-konders!